| تبليغات | X |
کـتـیـبـه ی زنـدگـی
 |
هر چیزی پس از شکسته شدن از قیمت می افتد مگر دل، تا شکسته نشود قیمت پیدا نمی کند، و هر چه شکستگی دل بیشتر شد، رحمت خدا به او نزدیکتر است و بیشتر شامل حال صاحبش می شود، لذا ترحم کردن به دل شکستگان منشاء خوشنودی خداوند است. مخصوصاً غریب که بیشتر مورد ترحم است، حتی ملک الموت هم که خدا رحم در دلش قرار نداده به حال غریب رحمش می آید. چنانچه در روایت آمده :« یکی از انبیا از جناب عزرائیل سوال کرد: تا حال دلت به حال کسی سوخته است و بر کسی ترحم کرده ای؟ عرض کرد: خداوند رحم در دل من خلق نفرموده است و بر هیچ کس ترحم نمی کنم مگر غریب که دور از وطن است، وقتی که می خواهم قبض روحش کنم، اشک از چشمان او جاری می شود و آن حال است که به او رحم کرده و جان او را به آسانی قبض می کنم.» اما این ترحم او نیز ناشی از ترحم رب جلیل است چون می داند که خدا نظر مرحمت به غریب دارد، لذا بر او ترحم می کند. چه بسا که مدت عمرش معصیت خدا کرده، آخر عمرش که می شود، وقت رفتن از دنیا در غربت واقع می شود، خداوند به او رحم می کند و او را می آمرزد.
برگرفته از کتاب ثمرات
الهی بی پناهان را پناهی بسوی خسته حالان کن نگاهی
چه کم گردد ز سلطانی گر نوازد گداوی را ز رحمت گاهگاهی
مرا شرح پریشانی چه حاجت که بر حال پریشانم گواهی
الهی تکیه بر لطف تو کردم که جز لطفت ندارم تکیه گاهی
دل سر گشته ام را راهنما باش که دل بی رهنما افتد به چاهی
نهاده سر به خاک آستانت گدائی، دردمندی عذر خواهی
امید لطف و بخشش از تو دارد اسیری شرمساری رو سیاهی
تهیدستی که با اشک ندامت ز پا افتاده از بار گناهی
گرفتم دامن بخشنده ای را که بخشد از کرم کوهی به کاهی
در کتاب انوارالمجالس در صفحه ی سیصد و و چهارده نقل می کند از حسن بصری
یک روز در بازار آهنگران بغداد می گشتم که ناگهان چشمم افتاد به آهنگری که دستش را داخل کوره حدادی می کند و آهن گداخته شده ی قرمز را می گرفت و بدون آنکه ابداً احساس سوزشی کند روی سن دان می گذاشت و با پتک روی آن می زد و به هر نوع که می خواست در می آورد و می ساخت. چون مشاهدی این کار شگفت انگیز بود مرا وادار به پرسش از او کرد رفتم جلو و سلام کردم جواب داد بعد پرسیدم آقا مگر آتش کوره و آهن گداخته بشما آسیبی نمی رساند؟
آن مرد گفت نه.
گفتم چطور؟؟
گفت: یک ایامی در اینجا خشک سالی و قحطی شد ولی من همه چیز در انبار داشتم. یکروز زن وجیه و خوش سیمائی نزد من آمد و گفت ای مرد من کودکانی یتیم و خردسال و احتیاج به مقداری آذوقه و گندم دارم خواهشمندم برای رضای خدا کمکی بکن و بچه های یتیم مرا از گرسنگی و هلاکت نجات بده، منهم جون به همان یک نظر فریفته جمالش شده بودم، در مقابل خواسته اش گفتم: اگر گندم را می خواهیف باید ساعتی با من باشی تا خواسته ات را براورده کنم . آن زن از این پیشنهاد ناراحت شد و رو ترش کرده و رفت.
دفتر عظیم زندگی را لحظاتی برای باهم بودن است، یک جا جمع شدن و بارزترین این روز را شبی است به نام شب یلدا! یلدا نام پر واضح وآشنایی است که از دیر باز تا به امروز با ما بوده و خواهد بود، یلدا شبی دراز و تاریک است، نمی دانم از دیر باز شب یلدا را به نام شب عاشقان نوشتند ولی چرای این نوشتن را خود نیز نتوانستم بیابم.
شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد
یلدا به تولد تعبیر شده است و می گویند فردای شب یلدا خورشید متولد می شود و در این متولد شدن اسراری است برای آنان که اهل تفکرند. یعنی اینکه ما نیز باید متولد شویم تا راه ز چاه بشناسیم و فردا روز خوبی بر این متولد شدن است یاد یک سخن زیبا از حضرت مسیح افتادم که گفت:انسان رستگار نمی شود، مگر دوبار متولد شود یک بار از مادر خویش و باری دیگر از خویشتن خویش. خلاصه درازی و تاریکی شب یلدا را روزی روشن و آفتابی در راه است
ببین که قناری ز شوق می لرزد
نترس از شب یلدا، بهار آمدنی است
شب یلدا را نمادی است به نام هندوانه که مظهر سبزی ، شادابی، سرزندگی است پس تا می توانید از خوردنش دریغ ننمائید تا وجودتان نیز سبز و شاداب و سرزنده باشد. بدانید شب یلدا و شب های دیگر چو یلدا، بهانه ای است برای با هم بودن، پس از این باهم بودن ها نهایت لذت را ببرید که زندگی لحظه ی تکرار ندارد.امیدوارم در این شب زیبا روی شما چو سرخی انار، شب یلدایتان به شیرینی هندوانه، لبهایتان نیز چو پسته و عمر زیبایتان به بلندای شب یلدا و غم و غصه هایتان هم به کوتاهی روزش باشد.
دوستان در ادامه ی مطلب آیین شب یلدا در مناطق خودمون رو گذاشتم امیدوارم بخوانید ولذت ببرید
تمام لذت عمرم در این است / كه مولایم امیرالمومنین است
امروز روز ولایت مولایمان علی (ع) است، وای من چقدر این مولامون رو دوست دارم، ای کاش الان اینجا بود من بغلش می کردم و دست و پاشو می بوسیدم، نوشتن از علی(ع) کار هر کسی نیست. منم نمی خوام بگم دارم ازمولامون می نویسم فقط می خوام احساساتم رو نسبت به مولایمان بیان کنم. واقعاً این انسان کی بود که شکوه و استواری کوه ، پاکی و جلال آب، خروشندگی صاعقه، گرمی و روشنایی آفتاب عالمتاب، گستردگی دریا، وقار بیشه زاران و جنگل های انبوه، سادگی و صافی کویر و روحانیت و ملکوت خدا، همه را یکجا در وجودش داشت.
و به قول شاعر که گفت
به کس میسر نگردد این سعادت
به کعبه ولادت به مسجد شهادت
ما انسانها وقتی همدیگر رو دوست داریم به همدیگر ابراز می کنیم مثلاً کادو می دیم، یا بیان می کنیم، مثلاً اگر مادرمون باشه بغلش می کنیم و دستاشو می بوسیم، ولی همه ی ما فقط میگیم که دوست دار اهل بیت هستیم در حالی که همه خالی می بندیم گفتم اگر کسی شخصی رو دوست داشته باشه یا دوستدارش باشه بیان می کنه، راه بیان محبت نسبت به اهل بیت هم رفتن به طریقی که اونا گفتن، همین؟ ولی می بینید که تو دنیای ما چه اتفاقی افتاده؟ آیا اگر ما به راه مولایمان رفته بودیم وضع این بود؟؟؟؟؟؟
و اما غدیر، عید امامت
غدیر برگ برنده ی شیعه در تاریخ و شمع جاودانه ی شناخت در دایره ی توحید است؛ بدون غدیر دین ناقص بوده و غدیر مدال اَکمَلتُ لَکُم دینَکم را حق تعالی بر زمین عبودیت زد. و شاخص بندگی را در آن خلاصه کرد. در عصر ما وارث بیعت غدیر، مولای کون و مکان بوده که افتخار ارادتش را داریم و می باید از مرور زمان و حوادث آن، عبرت بگیریم که شمار گرویده گان غدیر را تا یکصد و بیست هزار تن گفتند و بعد از شهادت پیامبر در هفت نفر خلاصه شد و همه رفتند و به جانشینی رسمی دادار پشت کردند و ما در این آزمایشگاه پایانه ی غیبت، روی پل های لغزان و لرزان، عبور می کنیم و باکی نداریم که به خاطر عدم حظور ولیّ الله العظم، به اشخاص واشیای موجود در اطرافمان روی آوردیم و خود را مشغول گردانیم و ناگهان در برابر غرش رعد آسا و زلزله آفرین ظهور، واقع شویم و قربانی نهضت بقیه الله گردیم و به عقوبت اهل کوفه، مبتلا شویم، بنابراین باید برای بزرگداشت قانون غدیر، به تعظیم و تکریم فرزند نبوت و امامت برخیزیم و آمادگی خویش را اعلام داریم.
دوستان در ادامه اعمال روز عید غدیر رو که تو سط محمود شريفى اقدم نوشته شده بود و راستش سایتش رو دقیق یادم نمیاید برداشتم و نوشتم البته اس ام اس های ویژه ی عید غدیر رو هم که بیشترشو خودم از کتاب ها انتخاب کردم گذاشتم. امیدوارم بخونید و لذت ببرید وما رو از دعای خیرتون بی نصیب نگردانید