قانون اساسی زندگی
اصل اول: همه ی انسان ها را دوست داشته باشید.
تبصره 1 ــ خودتان را بیشتر از همه ی انسانها دوست داشته باشید.
تبصره 2 ــ اگر دوست داشتن انسانی به ضرر منافع شخصی شما بود می توانید از او متنفر شوید.
اصل دوم: به همه ی انسان ها نیکی کنید و در صورتی که کاری برای خشنود کردن آنها از دستتان برآمد مضایقه نکنید.
تبصره 1 ــ اگر شما مسئول یک اداره و یا یک سازمان دولتی و یا غیر دولتی هستید اولویت نیکی ابتدا با فک و فامیل شماست.
تبصره 2 ــ اگر مسئول نیستید، اولویت اول همان مسئول اداره یا سازمان دولتی و یا غیر دولتی است( شاید فرجی شد و شما هم مسئول شدید).
اصل سوم: به مال و اموال دنیا بی اهمیت باشید و مال اندوزی نکنید.
تبصره 1 ــ تا زمانی که زنده هستید مال اندوزی کنید و نه بیش از آن.
تبصره 2ــ اگر نمی توانید از دنیا مال بیاندوزید به اندوختن قدرت، و شهرت و غیره بپردازید.
اصل چهارم: برای جهان آخرت توشعه ای ذخیره کنید.
تبصره 1ــ اولویت ذخیره با این دنیا است. بعد از پر شدن ذخایر دنیوی به آخرت بیاندیشد.
اصل پنجم: خدای بی نهایت را بپرستید.
تبصره 1ــ برای شروع پرستش می توانید ابتدا از یک سکه 10 تومانی آغاز کنید، سپس سکه 25 تومانی، سپس اسکناس 50 تومانی و سپس اسکناس 2000 تومانی، بعد از این مراحل می توانید به پرستش چک پول های100،50،20،10 هزار تومان. ( بزرگتر ها را نمی شناسم ولی شما نگران نباشید باز هم هست) همچنان ادامه بدهید خدا در همین نزدیکی هاست.
اصل ششم: این قانون در تاریخ 1/1/1 با اکثریت آرا (2 نفر) در شش اصل و 8 تبصره تصویب شد.
چه می شد اگر تمام قانون های زندگی بدون تبصره تصویب می شدند.